Gdy dziecko ma odstające uszy

Dzieci potrafią być bezlitosne dla swoich rówieśników, zwłaszcza tych w okularach lub z rudymi włosami, krzywymi zębami albo odstającymi uszami. Dopiero w zetknięciu z grupą rówieśniczą przedszkolną lub szkolną, problem, którego wcześniej nie było, ujawnia się. Co warto wiedzieć o odstających uszach?

dziecko

Dlaczego moje dziecko ma odstające uszy a inne nie?

Za odstające uszy odpowiadają geny, więc jeśli mama lub tata mają nieidealne uszy, jest bardzo prawdopodobne, że pojawią się również u dziecka. Kształt uszu powstaje w życiu płodowym, między 12 a 15 tygodniem ciąży, więc rodzice nie mają na to żadnego wpływu. Czasem deformacja obu uszu lub jednego ucha pojawia się u niemowlaków na skutek przechylania główki na jedną stronę (spania z główką na tej samej stronie) i zaginania sobie uszka. Uszy dziecka są mięciutkie i bardzo delikatne na wszelkie zagięcia. Taka wada zazwyczaj normuje się sama. Czasem rodzice pomagają i stosują różne metody, pozwalają niemowlakom spać w czapeczkach lub bawełnianych opaskach, a niektórzy przykleją plasterkiem opatrunkowym końcówkę małżowiny do główki dziecka. Uwaga, jeśli uszka są odziedziczone, to żadne domowe sposoby nie pomogą.

Magiczna granica

Rodzice często zastanawiają się na plastyczna korekcją odstających uszu. Kiedy ją wykonać? Lekarze określili, że jeśli małżowina uszna odstaje od podstawy głowy na mniej niż 2 cm, to nie warto podejmować się zabiegu, ponieważ w miarę wzrostu dziecka, uszy skorygują się same. Jeśli ta odległość wynosi więcej niż dwa centymetry, można rozważać zabieg. Lekarze twierdzą, że to ostateczność.

Komentarze (0)

Pozostaw pole puste, aby dodać komentarz jako anonim.

Opcjonalnie

Wpisz wynik równania, aby dodać komentarz