Zaburzenia neurologiczne u dzieci: objawy, przyczyny, leczenie

Z tysiąca noworodków niemal setka kwalifikuje się do bacznej obserwacji neurologicznej. Z tego na zaburzenia najbardziej narażone są wcześniaki. Ważne jest wcześnie rozpoznać chorobę i wdrożyć leczenie, które poprawi samopoczucie dziecka.

noworodek

Od nawracających bólów głowy poczynając, przez udar mózgu, autyzm i mózgowe porażenie dziecięce, na padaczce kończąc – zaburzenia neurologiczne u dzieci występują równie często, co u dorosłych. Niektóre z nich są łagodne i mijają wraz z wiekiem, inne wymagają specjalistycznej opieki i rehabilitacji. Jak rozpoznać, że z niemowlęciem dzieje się coś niedobrego?

Przyczyny zaburzeń neurologicznych

Przyczyny powstawania zaburzeń neurologicznych u najmłodszych są wieloczynnikowe: jedne bowiem są spowodowane kwestiami genetycznymi, inne rozwijają się w rezultacie urazu lub choroby. Etymologia niektórych zaś do tej pory nie została poznana. Lekarze najczęściej podają, że zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego są spowodowane m.in. brakiem dostępu do kwasu foliowego, substancji odżywczych i witamin w okresie rozwoju płodowego, a także zatruciem przez ciężarną toksynami i promieniami jonizującymi oraz zakażeniem wirusami i pasożytami. Najczęstszymi przyczynami mózgowego porażenia dziecięcego są, z kolei, czynniki prenatalne (przedwczesny poród, infekcje w okresie płodowym, kwestie genetyczne), porodowe (niedotlenienie, niedokrwienie, zakażenie), poporodowe (zakażenia, choroby naczyniowe). Padaczka zaś może wynikać z urazów, infekcji, guzów i uszkodzeń mózgów, jak i zaburzeń ogólnoustrojowych – hipo- lub hiperglikemii, mocznicy, gorączki, zatrucia substancjami chemicznymi. Dlatego warto poznać objawy, które mogą sygnalizować zaburzenia neurologiczne u dzieci. Jeśli zaobserwuje się którykolwiek z nich u malucha, należy skonsultować się ze specjalistą.

Kiedy należy zwrócić się do lekarza?

Do specjalisty należy się udać, jeśli podczas snu dziecko układa się w nietypowy sposób: wygina się ciągle w tę samą stronę lub do tyłu, ma spięte mięśni, które utrudniają przewijanie i ubieranie malucha. Na uwagę zasługują także oczy dziecka – widoczny oczopląs po skończeniu pierwszego miesiąca życia może świadczyć o zaburzeniach neurologicznych. Podobnie, jeśli po trzecim miesiącu życia niemowlę nie może unieść główki podczas leżenia na brzuchu i na moment skupić wzroku na rodzicach. Niepokojącym objawem jest także zaciskanie rączek w piąstki – półroczny maluch powinien umieć otwierać dłonie podczas zabaw i kąpieli. W tym wieku dziecko przewraca się już na boki i unosi stopy do buzi. Gdy brak mu takich umiejętności, należy zwrócić się do lekarza.

Opieka nad chorym dzieckiem

Szybka i trafna diagnoza, a także wcześnie podjęte leczenie pozwalają odtworzyć utracone połączenia nerwowe w mózgu. Dzięki temu zdecydowana większość dzieci odzyskuje sprawność i po latach nic nie wskazuje na to, by w przeszłości miały zaburzenie neurologiczne. Niezwykle ważna jest w trakcie leczenia odpowiednia rehabilitacja i zdrowe odżywianie. U dorosłych bowiem mózg zużywa jedną piątą spoczynkowej przemiany materii, mózg dzieci zaś potrzebuje jeszcze więcej energii. Dlatego posiłki przygotowywane dla dzieci z zaburzeniami neurologicznymi powinny być bogate w substancje odżywcze, witaminy i minerały. Zdarza się jednak, że z powodu kłopotów z funkcjonowaniem przewodu pokarmowego maluchom zalecana jest dieta peptydowana, czyli oparta na hydrolizowanych białkach serwatkowych. Produktów – w proszku lub płynie – spełniających wymogi tej diety należy wówczas szukać w aptekach.

Komentarze (0)

Pozostaw pole puste, aby dodać komentarz jako anonim.

Opcjonalnie

Wpisz wynik równania, aby dodać komentarz