Mój maluszek ma zatwardzenie. Jak mu pomóc?

Twoje dziecko kolejny dzień nie robi kupki, a Ty nie wiesz, co jest tego przyczyną?

płaczące dziecko

Brak kupy u dziecka to bardzo częsta przypadłość u niemowląt. Wielu matkom spędza to sen z powiek, a gdy do zaparcia dojdą jeszcze bóle brzucha i krzyk, niejedna mama szuka porady u specjalistów. Lekarz w tej sytuacji najczęściej rozkłada ręce i mówi, że w przypadku karmienia piersią, norma jest do dziesięciu dni. A co, jeśli Twoje dziecko już czwartego dnia pręży się i napina?


Wszystko zależy od sposobu karmienia, aktywności niemowlęcia oraz tempa trawienia. Jeśli częstotliwość wypróżnień zmniejsza się, a dziecko wyraźnie odczuwa dyskomfort, to wszystko wskazuje na zatwardzenie. Typowe dla tej przypadłości są również twarde i suche stolce, które z trudem przechodzą przez odbyt. Jako zaparcie traktuje się zbyt długie odstępy pomiędzy wypróżnieniami (wypróżnienia rzadziej niż 2 razy w tygodniu) lub oddawanie stolców z dużym wysiłkiem.


Przyczyny zatwardzenia są bardzo różne. Powodem zaparć u dziecka może być chociażby spożywanie mleka modyfikowanego. Dzieci karmione wyłącznie piersią rzadko doświadczają zatwardzenia, gdyż mleko matki jest doskonale zbilansowane. Dzięki temu stolce dzieci są niemal zawsze miękkie, nawet gdy niemowlę nie robiło kupy przez kilka dni. Jeśli dziecko jest karmione mlekiem modyfikowanym, istnieje ryzyko, że jeden z jego składników będzie przyczyniał się do zaparć. W takiej sytuacji warto skonsultować z lekarzem zmianę mleka. Przyczyną zatwardzenia może być również rozszerzanie diety. Wiele dzieci doznaje zaparć po wprowadzeniu do swojego jadłospisu produktów stałych.

Komentarze (1)

Pozostaw pole puste, aby dodać komentarz jako anonim.

Opcjonalnie

Wpisz wynik równania, aby dodać komentarz

Mama kp
2017-11-12 03:23:43

Artykuł pomocny. Muszę jednak poprawić autora... W ostatnim zdaniu artykułu zamiast... "użycia kraterów rektalnych...", powinno być użycia kateterów rektalnych. Uważam, jednak że przy maleństwu zawsze swoją decyzję związaną z ewentualnym leczeniem powinniśmy skonsultować z pediatrą.

Zgłoś do usunięcia Odpowiedz