Koszmar w Polsce. Nie żyje już 66 nastolatków i dzieci

Na naszych oczach rozgrywa się prawdziwy koszmar. Dzieciom nie chce się żyć. Statystyki do października br. pokazują, że ten rok pod względem liczby prób samobójczych wśród nieletnich będzie rekordowy.

chlopiec w depresji

Policja ostrzega, że wszystko wskazuje na to, że w miarę upływu czasu będzie coraz gorzej. Jak wynika z policyjnych danych, do października tego roku na swoje życie targnęło się 440 osób, a wśród nich 66 skutecznie. 433 osoby z tej listy to młodzież w wieku od 13 do 18 lat, pozostałe siedem stanowią dzieci od 7 do 12 roku życia.

Jak te dane wyglądają w porównaniu z minionymi latami? Ze statystyk wynika, że w br. średnio co miesiąc próbę samobójczą podejmowało 44 nieletnich. W zeszłym roku średnia wynosiła 39,3, a w 2015 r. - 40. Jeśli ten trend się utrzyma – a zwykle jesienią liczba samobójstw wzrasta – bieżący rok zakończymy jako rekordowy pod względem liczby prób odebrania życia przez nastolatków i dzieci.

Dlaczego się decydują?

Prawdopodobieństwo podjęcia tego kroku w młodym wieku jest większa, gdyż osobowość nastolatka jest bardzo chwiejna i wrażliwa. Często pojawia się zmienność nastrojów, problemy w stosunkach międzyludzkich i stany depresji.

Są też czynniki, które znacznie zwiększają ryzyko samobójstwa. Wymienia się osiem głównych, których występowanie sprzyja próbom samobójczym. Ryzyko jest tym większe, im więcej z nich występuje równocześnie. Są to:

  • cechy osobowości: wycofanie, perfekcjonizm, słaba kontrola emocji, agresja, brak zaufania, bezwzględność i poczucie beznadziejności;
  • obciążenia rodzinne: śmierć rodzica, rozwód w rodzinie, przemoc i napastowanie seksualne;
  • wcześniejsze zachowania samobójcze;
  • stresujące wydarzenia;
  • czynniki społeczne i kulturowe: problemy w szkole, niepewność co do przyszłości;
  • zaburzenia psychiczne;
  • zachowanie: stosowanie alkoholu, narkotyków.

Akt samobójczy może być wyrazem zemsty lub odwetu wobec osób i instytucji będących źródłem stresu i frustracji, jak i ucieczki, wycofywania się dorastających dzieci z sytuacji konfliktowych, wywołujących niepokoje i lęki, czy też  potrzeby ukarania siebie samego przy silnym poczuciu winy.

 

Komentarze (0)

Pozostaw pole puste, aby dodać komentarz jako anonim.

Opcjonalnie

Wpisz wynik równania, aby dodać komentarz