Jakie są skutki przebodźcowania dziecka?

Większość dzieci opływa w dobrobycie. Nie mowa tu bynajmniej o kolejnych wyjazdach zagranicznych czy kontem z milionami dolarów, lecz o jako takim – zanadto podwyższonym – standardzie, którego kiedyś nie było, więc wiodło się dzieciom lepiej.

Nadmierna stymulacja

Myślisz, że wyjedziecie na wycieczkę, potem do znajomych, na chwilę do centrum handlowego, po drodze na pizzę, a potem wrócicie do domu i dziecko pójdzie spać? Nic bardziej mylnego! Niemowlęta nie lubią hałasu, głośnych dźwięków i nadmiaru wrażeń.

Niemowlęta w początkowym okresie swojego życia do prawidłowego rozwoju nie potrzebują zbyt wielu wrażeń, bo jest to dla nich męczące. Należy więc unikać dużych skupisk ludzi, intensywnych kolorów, ostrego światła i ekranów.

Nadmierna stymulacja jest stanem, w którym dziecko doświadcza przeciążenia doświadczeniami i bodźcami. Niemowlęta mogą być w konsekwencji nie tylko zmęczone, lecz także pobudzone ze względu na dużą aktywność czy hałas, ponieważ o ile docierają do nich wszystkie bodźce, o tyle one nie są w stanie ich wszystkich przetworzyć.

Bodźce to jednak nie tylko to, co jest najbardziej intensywne. Rodzice wiedzą, że nie zabiera się dziecka na dyskotekę i do klubu. Rzadko widuje się dzieci na koncertach, ale dziecko przed telewizorem to w wielu domach codzienność.

Tymczasem telewizor w prostej linii prowadzi do przebodźcowania dziecka i może być powodem rozdrażnienia i płaczliwości. W skrajnych przypadkach może dojść do zaniku łaknienia. Tak naprawdę oglądanie bajek to również rodzaj przebodźcowania. Jeśli dziecko nie może zasnąć, a przed snem ogląda bajki, to może tu leży problem? Dzieci mogą się budzić, mogą spać niespokojnie, ale też mogą spać po prostu płycej. Dzieci do 2 lat nie powinny oglądać bajek, tyczy się to również telewizora grającego w tle.

 

Komentarze (0)

Pozostaw pole puste, aby dodać komentarz jako anonim.

Opcjonalnie

Wpisz wynik równania, aby dodać komentarz