Wyzwanie: dziecko, które kłamie

Dzieci lubią zmyślać i jest to normalne, ale bywa też tak, że...

dziecko kłamie

Wydaje nam się często, że nasz ukochany, niewinny maluch nie jest zdolny do kłamstwa. Okazuje się jednak, że może być nie tylko zdolny, ale i robić to z czystą przyjemnością. Dlaczego tak jest i jak na to reagować?

Powodów kłamania przez dziecko może być wiele – począwszy od chęci uniknięcia kary za popełniony czyn po zwyczajne eksperymenty naginania rzeczywistości do swoich potrzeb. Źródłem zamiłowania do kłamstwa jest zwykle brak pełnej świadomości dziecka, jak bardzo jest ono złe.

Jak więc postępować z małym oszustem?

Kierujmy się przede wszystkim zasadą, która mówi, że warto mówić co dziecko powinno robić, a rzadziej czego nie powinno. Doskonałym rozwiązaniem jest zatem wpojenie dziecku, że to szczerość pomaga w życiu i jest prostsza od kłamstwa; stworzenie warunków do kierowania się nią. Zamiast więc pytać malucha „czy”, pytajmy „dlaczego”; gdy trzyletni Janek stłucze szklankę nie pytaj go „Czy Ty zbiłeś szklankę?”, tylko „Dlaczego zbiłeś szklankę?”. Postawisz wtedy synka przed faktem dokonanym, a jemu nie wejdzie w nawyk kombinowanie i rozmyślanie nad inną drogą niż powiedzenie prawdy.

 

 

 

Komentarze (0)

Pozostaw pole puste, aby dodać komentarz jako anonim.

Opcjonalnie

Wpisz wynik równania, aby dodać komentarz