Projekt SIMPLA, który niesie wsparcie kobietom po mastektomii!

Zobaczcie polski projekt protezy piersi autorstwa Małgorzaty Załuski! Brawo!

SIMPLA

Nowotwory piersi są największym problemem onkologicznym w Unii Europejskiej. Jak podaje Krajowy Rejestr Nowotworów w chwili obecnej aż 1,33 mln kobiet żyje z diagnozą raka piersi postawioną w ciągu poprzedzających 5 lat. Wiele z tych kobiet przeszło operację usunięcia jednej bądź obu piersi. Czy życie po mastektomii może być bardziej “normalne”? Wiele firm próbuje wyjść naprzeciw tym kobietom, proponując protezy piersi, jednak daleko im do naturalnej miękkości, jaka charakteryzuje kobiecą pierś. Jest jednak światełko w tunelu, w postaci fenomenalnego projektu SIMPLA (z esperanto “szczera”) autorstwa Małgorzaty Załuski, który właśnie zdobył główną nagrodę w konkursie make me! 2018, odbywającego się podczas Łódź Design Festival.

Projekt SIMPLA powstał z potrzeby niesienia wsparcia bliskiej osobie, która przeszła jednostronną mastektomię. Autorka była świadkiem samej choroby, a później obserwatorem oraz wsparciem jej stopniowego powrotu do zdrowia i sprawności fizycznej. Kobieta podzieliła się z Małgosią problemami, które utrudniały jej normalne funkcjonowanie. Wśród nich była też proteza piersi z których korzystała znajoma, nie spełniająca jednak jej oczekiwań.


Jakie problemy utrudniają powrót do normalności Amazonkom?

-występowanie alergii skórnych oraz odparzeń (zwłaszcza w cieplejsze dni),

-nadmierna potliwość ciała w miejscu, w którym styka się z protezą,

-ból pleców występujący w przypadkach nienoszenia protezy a także skrzywiona sylwetka,

-zbyt duża lub zbyt mała waga protezy w odniesieniu do zdrowej piersi,

-zmiana wielkości zdrowej piersi,

-brak dobrego dopasowania protezy, wąski wachlarz specjalistycznych biustonoszy z kieszonką na protezę oraz ich nieatrakcyjny, sportowo-medyczny charakter,

-ograniczona oferta kształtów protez.

Protezy dostępne na rynku są produkowane seryjnie - produkuje się je w określonych z góry kształtach i rozmiarach, te wykonywane na zamówienie klientki są droższe i trudniej dostępne, rys indywidualny może nadać protezie odręcznie namalowany tatuaż bądź sposób wykonania utrzymany w nurcie zrób-to-sama. Dodatkowo wszystkie protezy dla Amazonek wyglądają podobne – w sposób bardziej lub mniej realistyczny przedstawiają kobiecą pierś, ich kolorystyka jest ograniczona, a wiele firm oferuje protezy pasujące wyłącznie do jasnej karnacji, które też w większości cechuje estetyka medyczna.

Małgosia dotarła do badań związanych z problematyką raka piersi. Według American Cancer Society z 2016 roku, średnio 1 na 8 mieszkanek Ameryki choruje, bądź zachoruje w przyszłości, na raka piersi. Inne badania mówiły nawet o 1 spośród 6 kobiet. [zob. American Cancer Society, Breast Cancer Facts & Figures 2015-2016, Atlanta: American Cancer Society, 2015]. Przeczytała również inne publikacje poświęconym problemom, z jakimi mierzą się Amazonki - jak zmienia się ich ciało po amputacji piersi, jak choroba wpływa na sposób w jaki postrzegają swoje ciało. Wtedy też okazało się, że rekonstrukcja piersi nie zawsze jest możliwa - nie tylko z przyczyn finansowych, ale również zdrowotnych.

Z czego został zrobiony prototyp?

“Prototyp powstał na drukarce 3d z połączenia elastycznego fotopolimeru i drugiego, twardszego materiału. W tej technologii, w zależności od ustawień drukarki, można uzyskać różne właściwości wydruku, w tym między innymi jego twardość, określaną w skali „A” wartości Shore’a. Docelowo, również wybór koloru protezy należałby do jej przyszłej użytkowniczki. Struktura protezy składa się z niezależnych od siebie elementów połączonych wspólną podstawą. Zachodzące pomiędzy nimi zależności poprawiają elastyczność protezy i ożywiają ją podczas noszenia. Moim celem było, aby proteza naśladowała ludzkie ciało swoim zachowaniem (fizycznym), a nie wyglądem” - mówi autorka projektu.

Prototyp został wydrukowany z elastycznego materiału, którego właściwości poprawiła zastosowana struktura. Elementy ("pręciki") uginają się delikatnie np. pod wpływem dotyku, "przelewają się" naturalnie przy zmianie pozycji ciała. Prototyp pokazuje ogromny potencjał technologii i potwierdza, że wydrukowanie takiej protezy w przyszłości mogłoby być realne. W chwili obecnej Małgosia czeka na odpowiednio elastyczne materiały do druku 3d, które posiadałyby atesty medyczne. Na rynku obecnie są już dostępne "twardsze" materiały tego typu atestem.

W jaki sposób proteza ma być używana?

Koncepcja zakłada generowanie protez zewnętrznych. Proteza przylega do ciała użytkowniczki, dzięki czemu można z niej korzystać nosząc "zwykły" biustonosz (bez charakterystycznej kieszonki, noszony przez Amazonki). Z założenia jest to alternatywne rozwiązanie dla protez produkowanych seryjnie - takie, które również można nosić przez cały dzień. Wykorzystany materiał pozwala na umycie protezy pod bieżącą wodą. Kiedy użytkowniczka nie nosi protezy, może ułożyć ją na dedykowanej podstawce, która powstaje w trakcie drukowania.

Protezy są bardzo prywatną sprawą, wymagającą odpowiedniego podejścia. Autorce bardzo zależało na odejściu od medycznej wyrazowości protezy, dzięki czemu skan 3d można stworzyć np. w domu, z pomocą bliskiej nam osoby. Małgosia daje też wolną rękę przyszłej posiadczce protezy, pozwalając jej na udział w procesie twórczym protezy. To Amazonka może decydować o jej finalnym wyglądzie poprzez wybór koloru czy rodzaju struktury. Ma nad tym pełną kontrolę. “Sądzę, że w samym procesie powstawania takiej protezy można znaleźć m.in. funkcję terapeutyczną” - dodaje Autorka.

Ile trwa stworzenie spersonalizowanej protezy?

Wykonanie prototypu, od chwili wykonania zdjęć do momentu otrzymania z drukarni 3d przesyłki, zajmuje kilka dni. Na czas powstawania spersonalizowanej protezy może mieć wpływ szereg czynników technicznych, np. poprawność wykonywania zdjęć na podstawie których powstaje skan 3d, dostępności materiału czy obłożenia drukarni 3d.

W chwili obecnej projekt ma charakter koncepcyjny - nie jest to jeszcze gotowy produkt. "Simpla" przewiduje wykorzystanie potencjału technologii skanowania i druku przestrzennego. Rozwój projektu jest więc zależny m.in. od pojawienia się na rynku odpowiedniego materiału, który posiadałby atesty medyczne. W ostatnich tygodniach (w trakcie trwania Łódź Design Festival a także tuż po nim) Małgosia miała okazję pokazać projekt szerokiemu gronu odbiorczyń, porozmawiać, poznać ich opinie. “Było to dla mnie ważne doświadczenie, które utwierdziło mnie w chęci rozwijania koncepcji. Mam nadzieję, że w, możliwie niedalekiej, przyszłości uda się zrealizować ten lub podobny projekt” - mówi Autorka.

Kto jest autorem projektu?

Autorką projektu jest Małgorzata Załuska (ur. 1991 w Warszawie) – projektantka, absolwentka Wydziału Wzornictwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Dyplom magisterski „Simpla” zrealizowała w 2017 roku w pracowni dr Daniela Zielińskiego. Laureatka Graduation Projects 2018. Współzałożycielka spółdzielni projektowej Takładnie.

 

 

AK

Komentarze (0)

Pozostaw pole puste, aby dodać komentarz jako anonim.

Opcjonalnie

Wpisz wynik równania, aby dodać komentarz